bijzondere-architectuur-1

Vakantieoorden aan de Zwarte Zee, architect Cezar Lăzărescu en zijn architectenteam

De Roemeense architectuur van de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw telt een aantal opmerkelijke gebouwen. Ze staan niet alleen in of nabij de hoofdstad Boekarest, waar grote opdrachten het meest voor de hand lagen, vooral elders  werden interessante experimenten gedaan. Een van de experimenterende architecten was Cezar Lăzărescu  (Boekarest ,1923-1986). Lăzărescu  en zijn architectenteam waren verantwoordelijk voor een bijzondere reeks grote vakantieappartementen  langs de toeristische kust van de Zwarte Zee. Ook de oorspronkelijke versie van het vliegveld van Boekarest Otopeni,  valt  onder de opmerkelijke ontwerpen van Lăzărescu.

Architectuur in Roemenië was  vanaf ca. 1860 tot en met de eerste decennia van de twintigste- eeuw gekoppeld geweest aan de ontwikkelingen in West Europa. Roemeense architecten volgden vaak een deel van hun opleiding in Frankrijk of Duitsland voordat zij aan het werk togen in eigen land. Daarnaast kregen Franse en soms Duitse  architecten menige bouwopdracht in Roemenië.           Opdrachten kwamen van de overheid en van particulieren. Vooral deze particuliere opdrachten waren divers en gaven de architect meer speelruimte dan de opdrachten van de overheid. Het waren winkelpanden, woonhuizen, villa’s of grotere projecten zoals hotels waarvan er nog veel in Boekarest terug te vinden zijn. De verschillende modernistische en met Art Déco elementen versierde hotels die door Arghir Culina werden ontworpen, ontstonden in dit kader. (zie RM, lente-nr. 2016).

Na de Tweede Wereldoorlog veranderde de samenleving in Roemenië. Het communisme won snel terrein. In 1947 werd koning  Michael I tot aftreden gedwongen en de monarchie veranderde in de Socialistische Volksrepubliek Roemenië. Deze verandering had ook gevolgen voor de architectuur. Aan architectuur zijn de status van de opdrachtgevers en de veranderingen in de geschiedenis vaak af te lezen. Wat meteen opvalt is dat er na 1945 nauwelijks nog particuliere opdrachten waren. Een aantal gerenommeerde architecten kreeg helemaal geen opdrachten meer, zoals Arghir Culina, anderen waren gevlucht of naar Israël geëmigreerd (Marcel Janco o.a.) en meerdere architecten waren tijdens de oorlog omgekomen. Architectuuropdrachten werden in de Socialistische Volksrepubliek Roemenië een zaak van de overheid of van verwante organisaties, vakbonden en coöperaties.

  • Om het gehele artikel te lezen kunt u zich abonneren door het formulier in te vullen.

 

  • Auteur Monique Stommel